یادداشتهای یک آذربایجانی اهل ایران

هر چند که در تبریز انتخاباتی به معنای واقعی کلمه به هیچ وجه برگزار نشد اما در شبه انتخاباتی هم که برگزار شد دکتر پزشکیان رای اول را آورد و بقیه به دور دوم راه یافتند.
خبر سایت یاغیش در این زمینه را بخوانید:

به گزارش ياغيش در حوره تبريز،آذرشهر و اسكو دكتر مسعود پزشكيان با كسب 105639 راي از مجموع 385800 راي ماخوذه حايز اكثريت آرا شد و به مجلس هشتم راه يافت.

همچنين ده نفر زير به ترتيب با كسب بيشترين آرا به دور دوم انتخابات مجلس راه يافتند:

ميرتاج الديني،محمد حسين فرهنگي،عشرت شايق،رضا رحماني،عليرضا منادي، شكور اكبرنژاد، محمد حسن لواساني، هادي غفاري،ايران آهور و زينت عظيمي

اکبر اعلمی نماینده محبوب و (در نتیجه) رد صلاحیت شده تبریز، در وبسایت خود شروع به بیان ماجراهای پشت پرده رد صلاحیت خود کرده است. اعلمی خود بهتر میداند که آنچه گفته گوشه هایی کوچک از کل ماجرای رد صلاحیت اوست. اعلمی قول داده مطالب بیشتری را افشا کند اما چه او بگوید و چه نگوید همه نیک میدانند که رد صلاحیت اعلمی یک دلیل داشت: دفاع از حقوق مردم. آنهم حقوق  مردمی که نه تنها در نظام جمهوری اسلامی که در جریان شوونیستی فارس هم خودی نیستند.

مطلب اعلمی را اینجا بخوانید.

آدرس: http://www.akbaralami.com

از قرار معلوم اصلاح طلبان در تبریز (و تقریبا در کل آذربایجان) لیستی برای مجلس نمی دهند چرا که کاندیدایی دارند. از نظر شورای محترم نگهبان همان سی نفر کاندیدای ائتلاف اصلاح طلبان در تهران ظاهرا برای دمکراتیک بودن نظام کفایت می کند. تبریز هم برود غاز چرانی! اصلا تبریز نماینده می خواهد چه کار. همین آقای حداد عادل می گوییم وکالت مردم غیور تبریز را هم بپذیرد. همین جا هم از آقای حداد عادل میخواهیم در اولین جلسه مجلس از تریبون مجلس استفاده کرده و از مردم تبریز سه بار بپرسند "وکیلم؟" ما هم دو دفعه می رویم گل بچینیم و بار سوم سوم میگیم بععععععععععععععله! مبارک است. چه زیباست این دمکراسی. انشااله همه باهم ایران را می سازیم البته مهمتر از همه اول ترتیب آذربایجان را میدهیم که ساخت و پاخت این دیار فراموش نشود.  

مطلبی از وبلاگ عباس عبدی:

مجلسي كه راهبرد خود را فراموش و به تاكتيك‌هاي موردي بسنده كرد، غافل از اين كه اعمال تاكتيك در غياب راهبرد و استراتژي، جز خسارت نتيجه ديگري ندارد. در مجلس ششم نطق‌هاي خوبي مي‌شد، و حتي ملجأ رواني بسياري از افراد ستم‌ديده شده بود اما اينها كاركردهاي يك مجلس قانونگذار نيست.

بقیه مطلب را اینجا بخوانید

بیست و یک فبریه (مصادف با دوم اسفند ماه) روز جهانی زبان مادری بر همه مبارک باد. مخصوصا آنانکه از حق آموزش به این زبان محرومند. برای امثال من که از نعمت آموزش زبان خود در دوران کودکی محروم شدیم عشق به زبان مادری مثل عشق به معشوقی است که به جبر زمان و تقدیر سرنوشت و نامردمی مردمان از آن دور مانده ایم. زبانی که در قلب ماست، عشق ماست و همه وجود ماست اما از آن دور مانده ایم و هر کلمه ای که در زبان دیگری مینویسیم به قول آن دیگری میشود تیری در قلبمان.  

راستی تولد کوزوو هم مبارک. مردم تحت ستم کوزوو بالاخره بعد از تحمل رنجهای وصف ناشدنی توانستند اولین قدم در راه ازادی را بردارند. فیلمهای شادی مردم کوزوو را می دیدم. آرزو می کردم در جمع آن مردم سرشار از امید می بودم و تولد کشورشان را به همه آن تبریک می گفتم. قصد مقایسه ایران با یوگسلاوی را ندارم که تفاوتها زیاد است اما اگر حداقل یک مورد مشترک در بین باشد آن هم احساسات اولترا ناسیونالیستی صربهاست که در تشابهی نزدیک با احساسات پان فارسیستی است. هر جا چنین احساسی به فرهنگ عمومی تبدیل شود جنایت به بار می آورد همچنان که صربها در بوسنی و کروواسی و کوزوو کردند. در ایران هم باید مواظب بود که با تبلیغ شاهنامه وار پان فارسیسم بستر چنین جنایتی را فراهم نکرد. گزارشی از سی ان ان در مورد استقلال کوزوز را اینجا ببینید.